pagod na ako sa kakaisip na mahal nia ako..
patuloy kung iniisip na mahal nia ako ngunit bakit ganon?
bakit iba ang pakikitungo nia sa akin?
parati na nia akong indi pinapansin, kelangan ako pa ang papansin sa kanya para lang kausapin nia ako?
bakit sa tuwing naguusap kami, iba ang turing nia sa akin? parang isa na lang akong kaibigan sa kanyang mga mata?
natatakot akong isipin na indi na nia ako mahal at tuluyan na nia akong iwan? ayokong mawalay sia sa akin..
pagod na ako sa sakit na nadarama pero ayaw kong sumuko..ayokon
g mawala ang lahat..kahit na ako ay nasasaktan..ga
non ko sia kamahal..pero masakit, ang hapdi ng pighati ko sa bawat oras na kapiling ko sia..parang ako lang ang nagmamahal.. at tila wala siang pakialam sa nararamdaman ko..
pagod na ako sa kakaisip na baka may mahal siang iba pero bakit di nia masabi-sabi sa akin na hiwalayan na nia ako... ayoko mang isipin pero parang ganon na rin papunta ang lahat..pero ayaw ko!! ayokong mangyarin iyon..
pagod na akong magmahal pero patuloy pa rin akong nagmamahal sa kanya.. sia ang buhay ko.. pero di naman ako ang buhay nia..
pagod na ako sa lahat..pagod na akong umintindi sa kanya..at maghintay na balang araw mahalin nia ako tulad ng pagmamahal ko sa kanya..
pagd na akong magintay sa araw na ako ay liligaya dahil ako ay umiibig indi na ako ay nasasaktan dahil ako ay nagmamahal...
PAGOD NA AKO!!
naks..
