Hindi ma-explain ng Survivor Philippines: Palau castaway na si Justine Ferrer ang kanyang nararamdaman dahil malapit nang matapos ang naturang reality show ng GMA-7.

Isa si Justine sa apat na natitirang castaways na maglalaban-laban para sa three-million cash prize at sa titulong Pinoy Sole Survivor. Ang tatlo pang castaways na natitira ay sina Amanda Colley Van Cooll, Jef Gaitan, at Charles de Vera Fernandez.

Inamin ng pamosong transsexual na nalulungkot siya dahil tuwing napapanood niya ang mga pinagdaanan nilang hirap sa show, hindi niya mapigilang maiyak dahil kinaya nilang lahat ang mga matitinding pagsubok sa nagdaang mahigit isang buwan. Lalo na nga raw siya dahil nasubukan niyang tumirang mag-isa sa Isla Purgatoryo ng ilang linggo, kung saan ang tanging nakasama niya ay ang asong si Jumbo.

"Sa totoo lang, mas nami-miss ko si Jumbo!" tawa ni Justine nang makapanayam siya ng PEP (Philippine Entertainment Portal) sa dressing room ng Showbiz Central last Sunday, November 8. "Kasi noong mag-isa lang talaga ako sa Isla Purgatoryo, na pugad ng mga ahas, ng kung anu-anong mga hayop na hindi ko maintindihan kung ano sila, si Jumbo lang ang naging companion ko doon.

"Masasabi ko nga si Jumbo yung naging source of strength ko sa lugar na 'yon. Kung wala siguro siya, nag-give up na ako. Mahirap na ikaw lang ang nandoon. Minsan nga kinausap ko si Jumbo. Sinabi ko na kapag itong aso na ito ay bigla akong sinagot, it means na baliw na ako talaga! Sobra ang trauma ko sa lugar na 'yon."

Gusto raw sanang hingin ni Justine si Jumbo, pero ayaw raw ng may-ari nito na Pinoy rin.

"Gusto ko sana, kaso ayaw yatang ipaampon ng may-ari. Mabait kasi si Jumbo at turuan. Kaya pag-uwi namin ng Pilipinas after manggaling sa Palau, bumili kami ng aso at pinangalanan kong Jumbee kasi girl ang nabili naming aso. Hindi ko man naampon si Jumbo, may Jumbee naman ako," lahad niya.

THE CREATURES IN ISLA PURGATORYO. Ikinuwento rin ni Justine sa PEP na nagugulat daw siya noon dahil may mga gumagapang sa katawan niya habang natutulog siya. Minsan ay nakakakita raw siya ng mga mapanganib na hayop.

"Sobrang dilim sa isla na 'yon, as in pitch black talaga. Kahit may bonfire ka, hindi kaya dahil sa sobrang dilim. Kaya ako, natutulog ako kapag lumalabas na ang araw, e. Hindi ako makatulog sa sobrang dilim kasi may kung anu-anong pumapasok sa tinirhan kong kubo.

"One time, tulog ako tapos biglang may naramdaman akong gumagapang sa katawan ko. Malaking daga pala 'yon! Talagang hindi ako makakilos. Hindi ako kumibo hangga't hindi siya nakakaalis sa katawan ko. Kasi baka bigla akong kagatin, di ba?

"Isang gabi naman na sobrang lakas ng ulan, may nakita akong malaking crab na dumaan sa labas ng kubo ko. So, hinabol ko kasi pagkain ko siya the next day. Noong mahuli ko, tamang-tama dumating ang cameraman. Bigla akong sinabihan na, 'Justine, sa likod mo!' Noong tumingin ako sa likod, ang laki ng sawa! As in sobrang laking sawa na nakaangat ang ulo kasi umiinom yata ng tubig o kung ano ang ginagawa niya, basta nakaangat ang ulo niya. Napa-'Diyos ko!' ako talaga dahil kung hindi dumating ang cameraman at hindi niya nakita yung napakalaking sawa na 'yon, baka natapilok ako sa sawa at nilapa na niya ako."

Pero kahit nga raw sobra-sobrang hirap ang naranasan ni Justine sa isla na 'yon, nais pa rin niya itong balikan kasama ang ilang mga kaibigan para ipagmalaki na kinaya niyang mabuhay nang mag-isa doon.

"Hindi nga ba't ginawa na nila akong reyna doon?" tawa niya. "Gusto ko lang siyang balikan with my friends para ipagmalaki ko na I survived that island. Kahit na marami akong naranasan na never pang naranasan ng mga kaibigan ko, magiging parte ng buhay ko ang isla na 'yon."

HEALING PROCESS. In the healing process pa rin daw si Justine—physically and mentally. Though magagaling na raw ang mga sugat na natamo niya sa kanyang mga pambihirang challenges sa isla, yung kanyang mental balance ang nangangailangan ng konti pang panahon na gumaling.

"Pinatingin naman kaming lahat sa isang psychiatrist at normal lang daw na may mga maranasan kaming kakaiba sa katawan at isipan namin, especially nga't nasanay kami na tumira sa isla.