Marami ang naiinggit sa mga social-media posts ni Jao Jundam, 27, isang nurse sa Australia.
Nakahuhumaling kasi ang mga travel and food photos niya na tila nagsasabing, “I am living the life.”
Pero ang totoo, matinding hirap muna ang pinagdaanan ni Jao bago nakarating sa magandang kinatatayuan ngayon sa Land Down Under.
Post ni Jao sa kanyang Facebook noong January 2020, “Board topnotcher ako sa Pilipinas at naging toilet cleaner ako sa Australia. And I’m proud of it.”
Madalas nga raw siyang makatanggap ng komentong “lucky” siya sa kanyang buhay ngayon sa Australia
Kung alam lang nila na nagtinda si Jao ng isda sa palengke para masuportahan ang pag-aaral at pamumuhay sa Australia.
Aniya sa kanyang post, “I was also a barbecue boy and a waiter and a personal care provider and a cashier and many more.”
Bago siya nagkaroon ng stable job, maraming beses muna siyang nabigo dahil sa naranasang culture shock sa Australia.
Isa raw siyang “above average” student sa Pilipinas, pero sumadsad ang kanyang kumpiyansa nang pumunta at nag-aral muli ng nursing sa Australia.
Maraming beses daw niyang naitanong sa sarili noon kung, “Kaya ko pa ba?”
Pero laging nahahanap muli ang lakas ng loob at sasagutin ang sarili ng, “Kaya ko pa. Ako pa!”
Post ni Jao, “Piliin mong lumaban ulit, nang paulit-ulit.
“Yes, we only live once. But if we do it right, with no regrets, once is enough.”
MGA PAGSUBOK KAY JAO
Base sa profile ni Jao, nakabase siya sa Canberra at nagtatrabaho sa isang private hospital.
Bagamat board topnotcher ng Nursing sa Pilipinas, kinailangan niyang mag-aral muli pagdating sa Australia at kumuha na rin ng master’s degree.
Puro pagsubok nga raw ang mga unang taon niya sa Australia, kuwento niya kay Mark Salazar para sa 24 Oras ng GMA News.
“Ang hirap para sa akin ang maghanap ng trabaho na nursing-related.
“So the first job I had was as barbecue boy. I was working there for two weeks and then kasi parang transient barbecue place lang siya, so after two weeks, nawala din.
“So I have to find a new job, and dun po ako nakapasok sa fish market.
“Parang sa palengke po siya and then nagbebenta po ako ng isda, and that helped me support my tuition fee, my rent, my everyday expenses.”
Nanlumo raw siya lalo na kapag naikukumpara ang sarili sa kanyang mga kasabayan.
“Sa totoo lang, siyempre, natapakan yung ego ko. Ilang beses ko pong gustong umuwi ng Pilipinas.
“Pakiramdam ko, ‘Bakit kailangan ko ulit mag-aral? Bakit kilangan ko humanap ng trabaho?’
“Kasi po dapat mag-aaral din ako ng medisina sa Pilipinas.
“So parang kinumpara ko ang sarili ko doon sa mga batchmates ko na nag-aaral ng pagiging doktor, ‘tapos ako, eto, naglilinis ng toilet, nagbebenta ng isda.”
Pero nagbunga ang pagtitiis at pagsisikap ni Jao na may stable job na ngayon.
Patunay rin dito ang pagkilala sa kanya ng U.N. International Organization for Migrants sa Australia dahil sa kanyang success story.
Para sa mga nangangarap na katulad niya at may mga pinagdadaanan, ito ang payo ni Jao.
“Panghawakan natin yung pangarap natin, kasi as long as may pangarap tayo, kahit anong ibigay sa atin na challenge kakayanin natin.
“Pag binibigyan tayo ng sakuna, ng challenge, ng problema, wag po nating isipin yun [na] sign para mag-give up para sa pangarap natin.”